logo

08 Mayıs 2012

Adı Alim Şahin

52 senedir sokağa çıkamayan, İzmir’de yaşamasına rağmen “dünya gözüyle” ne Kordon’u, ne Konak’ı ne de denizi görebilen Alim Şahin, İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin organizasyonuyla unutamayacağı bir gün yaşadı. Şahin, Büyükşehir’den akülü araç müjdesi de aldı.
Adı Alim Şahin. 
Henüz 24 aylık bir bebekken, divandan düşerek omuriliğinin zedelenmesiyle, vücudunun belden aşağısını ve kollarının önemli bir kısmını kullanamaz hale geldi. Bugün 54 yaşında ve tam 52 senedir sokağa çıkamıyor. Hayatı küçücük bir odada geçiyor. Gökyüzünü, sadece daracık bir sokağa bakan evinin balkonundan görüyor ve umutla dışarı çıkacağı günü bekliyor. İzmir’de yaşamasına rağmen ne Kordon’u, ne Konak’ı ne de denizi biliyor.

Yaşadığı tüm olumsuzluklara rağmen, hayata dört elle sarılıyor Şahin. Hiç okula gitmeden kendi kendine okuma yazmayı ve bilgisayar kullanmayı öğrenebilecek kadar azimli, şiir yazabilecek kadar da yetenekli birisi o. Yazdığı 300’ün üzerinde şiiri kitaplaştırmayı çok istiyor. Ama en büyük arzusu elbette bu değil! Herkes gibi dışarı çıkıp dolaşabilmek, sadece internetten fotoğraflarını görebildiği yaşadığı kenti, İzmir’i “dünya gözüyle” görüp gezmek istiyor. Hem de çok! Bunun için de her gün akülü araba hayali kuruyor. Ancak akülü araba için gereken raporu bir türlü alamıyor. Kollarının eklem yerleri tutmadığı için tekerlekli sandalye de kullanamıyor

Kuş olup uçabilmek…
Bu çaresiz bekleyiş içindeki Alim Şahin’in yaşadığı dramı öğrenir öğrenmez harekete geçen İzmir Büyükşehir Belediyesi, önce 52 yıllık bir hayali yerine getirerek onu denizle buluşturdu. Sosyal İşler Şube Müdürlüğü bünyesinde hizmet veren “Engelliler Eğitim Merkezi” görevlileri, engelli aracıyla evinden aldıkları Şahin’e kentte küçük bir tur attırdıktan sonra Konak sahiline getirdi. İlk kez gördüğü denizi uzun uzun seyreden Alim Şahin’in heyecanı ve mutluluğu yüzünden okunuyordu. Ardından Saat Kulesi’nin önündeki güvercinlere yem atıp onların kanat çırpışlarını izledi; kuş olup uçabilmenin ne muhteşem bir şey olabileceğini düşünerek…

Ama her güzel şey gibi bu gezi de sona ermişti. Vakit nasıl su gibi akıp gitmişti öyle?
Dönüş yolunda, Büyükşehir’in engelli aracı içinde, yine meraklı gözlerle çevresini gözledi Alim Bey… Evine dönme telaşı içindeki insanları; dükkan önünde pazarlık yapan kadınları, birbirine sımsıkı sarılmış liseli aşıkları, balkonun demirleri arasından aşağı bir şeyler atmaya çalışan çocukları, oyun parklarını, yolları, araçları, binaları… Her şeyi, ama görebildiği her şeyi…

Eve döndüklerinde, İzmir Büyükşehir Belediyesi görevlilerinin bir de müjdesi olmuştu Alim Şahin’e… Akülü araç konusunda hastane raporu alabilmesi için yardımcı olacaklarını, bu prosedürü tamamladıktan sonra da kendisine yıllardır hayalini kurduğu bir araç temin edecekleri sözünü verdiler. Sevindi Ali Bey, ama öyle böyle değil, çok sevindi! Dolan gözleri, yüzündeki mutlu tebessüme eşlik etti; 77 yaşındaki annesi Fatma Hanım, odanın bir kenarında hayır duaları ederken…

Etiketler: »
Share

Yorum yapabilmek için Giriş yapın.